bugün eski bir köşe yazısında okudum: "budalalar yalnızca mantıklarıyla düşünür!" buradan yola çıkarak, temel tümevarım mantığını da kullanırsam ben budala değilim! ama diğer taraftan mantığı bir kenara bırakıp hislerime bakacak ta olursam; bu tespit o kadar da doğru değil. misal, sabah doktora gittim ve bronşit+sinüzüt teşhisi koydu. mantık çerçevesinde sigara içmemem lazım ama canım istedi, yaktım bir tane: bu ne şimdi? atlamayın hemen ama "budalaaaa, budalaaa" şeklinde, içemedim zaten iki nefes sonra canım tek dalı hiç ettim. mantığımla düşününce o kadar para vermişim, söndürmemem lazımdı ama hislerimi de işin içine katıp söndürdüm. Göreceli olarak düşünüldüğünde sigara alarak paramı çöpe attığım için budalayım, hastayken sigara içtiğim için budalayım, yaktığım sigarayı söndürdüğüm için budalayım ama diğer taraftan canım isteyip aldığı için budala değilim, canım isteyip yaktığım için budala değilim, hastalığın kötüleşmemesi için sigarayı söndürdüğüm için budala değilim. peki ben neyim şimdi?
bana hak vereniniz de olacaktır, vermeyen de. yani kiminizle anlaşabilirim, kiminizle asla. Anlaşmaya çalışmak için ısrara gerek var mı o da tartışılır ama işin özü belli, ne demiş Mevlana: "Anlaşmak için aynı dili konuşmak yetmez, aynı duyguyu da paylaşmalı."
1 comment:
kimene budalamısın yoksa çok akıllımı sen sensin işte tek başına hiç düşünmedim kime göre iyiyim kime göre akıllı kime göre aptal kime göre güzel kime göre çirkin önemlimi ben benim tek birey ben insanım insan allahın yarattığı bir kul hiç düşünme seni seven böyle sevsin :)))))))
Post a Comment