Sunday, April 8, 2007
sabun köpüğü
ellerimi yıkıyorum. sabunu kaç defa ellerimin arasından geçirdim bilmiyorum ama köpüğün kayganlığına rağmen derimi sıyırırcasına ovaladım, ovaladım, ovaladım... patlayan baloncukların sesiyle kendime geldim ve musluktan usulca süzülen suyla birlikte yeniden o düşünceden bu düşünceye aktım. ellerim düşüncelerimle duruluyor ama ruhum düşüncelerimden durulmuyor. süzgeçten akan köpüklerin girdabında kaybolmuş gibi benliğimin girdaplarında dolandım. kızarmış ellerime bakmaktan bıkıyormuş gibi başımı kaldırdım ve aynadakiyle karşı karşıya geldim. yaşıyorum; buradayım...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
kendinede bu ellerine davrandığın gibi davranma bukadar hırpalama yeter artık diyen masum gözlerle baktıklarını düşün herzaman mesela ellerinin sana o gözlerle nolurrrrrrr yeter der gibi baktığını düşünsene o bakışlar karşısında için sızlamazmıydı :) acımasız davranma ne ellerine ne beynine kısaca kendi bedenine ve ruhuna iyi davran
gönül ferman dinlemiyor, sen ne dersen de.
lakin, yaşıyorum; buradayım...
Post a Comment