yol

bugün hayatımın en uzun tünelinden geçtim. böyle söyleyince uzun süredir tüneldeymişim de bugün çıkmışım gibi ruhani bi anlam çıkıyor, varsın çıksın, ama esas kastım orduya gelirken sahil yolunda geçtiğim tüneldi. bitmedi bi türlü hayretlerim arasında. kapalı alan korkum olsa ömrümden ömür giderdi ama ben daha çok mühendislik harikası gözüyle ve insan neler yapabiliyor hayranlığıyla geçtiğim için problem olmadı. çıkışta elbette ohh bee dedim hatta vay anasını da dedim ama küfür babında değil. hemen ardından insan olanın Allah devlete zeval vermesin diyesi geliyor. tabi bunun da hemen ardından demek yolsuzluk yaptıkları yol burasıymış gibi bir düşünce de :)

baştaki hayatımın en uzun tüneli lafına takıldım. yazıları genelde doğaçlama yazıyorum ama yazarken bi anda değişiveriyor. düşünce hızına on parmak yetmiyor, onu bırak konuşma bile yetmiyor aslında. hayatımın en uzun tünelinde olduğumu uzun süredir hissediyorum ama tünele ne zaman girdiğimi hatırlamıyorum. ışık ta görmüyorum ama çıkışın bu tarafta olduğunu söylediler. sürüyorum...