sis

kafamı kaldırdım, şöyle bi baktım etrafa. her taraf duman. güldüm kendi kendime, baktım etrafa kimse izliyor mu diye ürkek ve biraz mahçup ifadeyle. gözlüklerimi çıkardım, tişörtün alt kısmıyla sildim ve yeniden taktım. değişen birşey yok! meğer gözümün önüne kadar sis çökmüşte ben görmemişim. kafamı salladım sağa sola, hızlıca. belki dedim kendi kendime, bu sis dışarda değildir de içerdedir diye. nafile. güldüm yine kendi kendime, yine etrafa baktım deli midir nedir diyen var mı diye. durduğumu fark ettim. hiçbir şey olmamış gibi yürümeye başladım, şehre doğru, kalabalığa doğru; yalnızlığıma doğru...