sinop 6

garip bir yer burası, ya da bana öyle geldi. köpeklerin çok olması dikkatimi çekti, hem sahiplerinin dolaştırdığı hem de sokak köpekleri. ama sokak köpekleri de garip, öyle bizim ankaradaki gibi bozkır köpeği değil, değişik cins köpekler. fino diye tarif edilenleri bile var sokakta. bugün bakayım dedim ama sokaklarda hiç kedi görmedim, normal sanırım :).

başka acayiplikler de var. mesela sinop il merkezi küçük bir yere toplanmış gibi, bütün mağazalar felan burada; bir iki cadde üstünde. çok pastane var, merkezde yaklaşık 10 tane kadar. bugün birine girdim kapıda esresso ve capucino yazıyordu. bi capucino istedim, özlemişim. adam getirirken o benim değil, o benim değil diye içimden tekrarladım ama o benimdi. ama bu neydi şimdi :). tahminen sıcak suya eklenen toz şeklindeki levazımattandı ama kötü kokusu ve su kıvamındaki tadı hala damağımda. ilk yudumdan sonra ikinci gelen şahsa bir nescafe söyledim ve masa üstünde duran fincanı ve içindeki sıvıyı uzaklaştırmasını söyledim. sonra içime bi kurt düştü. gelecek olan şey, kahve, nasıl olacaktı acaba. evet, her zamanki gibi aklıma gelen başıma geldi. cam fincan ve bir taraftan bakınca karşıda istanbul görünüyor. eskiler bilir bu çay için söylenirdi ama benim nescafem de yeterince berraktı. ya da sulu mu demeli. yarıya kadar içtim. hesap öderken sağolsun capucinonun parasını almadı çocuk ama sordu; beğenmediniz galiba. çıktım, biraz daha yürümek istedi canım ama gariplikler çok; anlatmakla bitecek gibi değil ki. mesela çarşıda 4-5 tane kadın iç giyim mağazası var. bana çok geldi. sakın senin dikkatini çekmiş, buralarda da çok, normal bişey lafları etmeyin; garip işte. şehrin bu kadar ihtiyacı var mı, yoksa rekabet mi var bilemem. ben gördüğümü yazıyorum :)

yarın gidiyorum buralardan. kısmetse gelirim bi daha ama mümkünse yazın, mümkünse bir başıma değil çünkü bu mevsimde buraları bana hüzünlü geldi. ya birbirimizi tamamladık ya da algıda seçicilik. kim bilir...