ankaradan ayrılırken hafif hafif yağmur çiseliyordu. kendi kendime bak buraları arkandan ağlıyor, nereye lan dedim. buraya kadar bişey yok; biraz megolomanlık, biraz da!? abartı :). sinopa vardığımda yağmur yağıyordu. üç gün de sürdü. ne demek şimdi bu. yoksa ankaranınki sevinç gözyaşlarıydı da ben mi yanlış anlamışım.
farkeden bişey olmadı. amaç zaten güneş görmek değildi, yağmur altında kimsenin tanımadığı bir yabancı olarak, deri ceketli, manchester united şapkalı, kot pantolonlu ve pek te kimsenin giymediği botları olan bir varlık. kalabalıklara karıştım ama çok ta karışmamak için yalnızlığımla sıkı sıkıya kol kola girdim. kalabalığa girince o benden daha çok korkuyor, yapışıyor iyice bana.
benzin tasarrufu konusunda sınıfta kalabilirim. Dr. ünvanına sahip bir makinacı olabilirim ama tasarrufun başı istemekle başlıyor sanırım. gerçi bu kadar virajlı ve tırmanma içeren bir yolda sinopa sadece yarım depo benzinle geldiğimi söylemeden edemeyeceğim ama benim eksiğim gerekli gereksiz araba kullanmamdan kaynaklanıyor gibi. sonuçta ankaradan aldığım bir depo benzinle şu ana kadar 700 km yapmış durumdayım. iyi bir rakam.
No comments:
Post a Comment