bir varmış bir yokmuş. evvel zaman içinde, kalbur saman içinde. develer tellal iken, saksağanlar berber iken... ben anamın eşiğini tıngır mıngır sallar iken bir kan daha, bir can daha geldi dünyaya. kendini bilmez zamanlarının o ilk sekiz ayında hiç durmadan ağladı rivayet edilir. ne istediğini bilen yoktur, her zamanki altını değiştirme, besleme ve uyutma şeklindeki standart ihtiyaçları karşılandı. zaten ancak sekiz ay dayandı. baktı olmuyor konuşmaya başladı, tabi öyle şakır şakır değil ama çığlık çığlığa ağlamaktan iyiydi.
devam edecek... (yazı olarak...)
No comments:
Post a Comment